کافه مرگ در اسکاتلند / مشتریان به دنبال چه هستند؟

جنی چند تا از این کافه های مرگ را در گلاسکو ی اسکاتلند اداره می کند و هدفش از این کار تشویق مردم و مشتریان به سخن گفتن و درد دل کردن در مورد موضوعی است که برایشان دغدغه است اما برای حرف زدن در مورد آن اضطراب دارند؛ یعنی مرگ.

جنی وات اسکاتلندی کافه هایی را در گلاسکوی اسکاتلند مدیریت می کند که در آنها مشتریان در مورد مرگ صحبت می کنند و آنها خواهند فهمید که مرگ چیز ترسناکی نیست.

برای «جنی وات» مرگ بخشی کلیدی از زندگی است.

به گزارش عصر ایران به نقل از BBC News این زن 31 ساله دو یا سه شب در هفته را با مردمی که به کافه اش می آیند- فارغ از آشنا یا غریبه- به صحبت در مورد مرگ می نشیند. او در این گفت و گوها از چیره شدن بر اندوه از دست دادن یک عزیز تا آهنگ مناسب برای مراسم خاکسپاری را به بحث می نشیند.

جنی چند تا از این کافه ها را در گلاسکو ی اسکاتلند اداره می کند و هدفش از این کار تشویق مردم و مشتریان به سخن گفتن و درد دل کردن در مورد موضوعی است که برایشان دغدغه است اما برای حرف زدن در مورد آن اضطراب دارند.

نیمی از افرادی که به کافه مرگ می آیند دوست دارند تا بر اندوه از دست یک دادن یک عزیز چیره شوند

کافه مرگ در گلاسکوی اسکاتلند

حالا گزارشگر بی بی سی اسکاتلند* در یکی از جلسات هفتگی این کافه شرکت کرده و از جنی پرسیده است:

« چه چیزی یک فرد را ترغیب می کند تا وقت خود را به صحبت در مورد مرگ بپردازد. »

جنی در جواب می گوید : « حدود نیمی از افرادی که به اینجا می آیند دوست دارند تا بر اندوه از دست یک دادن یک عزیز چیره شوند. در بعضی از موارد این فرد نزدیک 20 یا حتی 30 سال پیش فوت شده است.

اینجا حرف زدن در مورد مرگ چیزی است تقریبا عادی مثل بیان نظرات دین یا مراقبت از یک فرد سالمند.

جنی می گوید اولین بار در زمان پاندمی کرونا در یک کافه مرگ آنلاین شرکت کرد و متوجه شد چه قدر موضوع مرگ برایش جذاب است.

اما بعد از پایان همه گیری کرونا آن کافه آنلاین جلسات خود را حضوری کرد ولی چون در شهر آبردین بود بعد مسافت باعث شد جنی به دنبال چنین کافه ای در شهر خود یعنی گلاسکو بگردد.

وقتی جنی متوجه شد اصلا چنین مکانی در گلاسکو وجود ندارد، تصمیم گرفت تا خودش چنین فضایی را به وجود آورد. و از دو سال پیش تا کنون مشغول به مدیریت کافه هایش است.

*مترجم: علی نجومی

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

تهران، ۱۸۵ سال پیش

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل