فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۲۷۴۱۵
تاریخ انتشار: ۱۶:۲۱ - ۰۶-۱۰-۱۴۰۴
کد ۱۱۲۷۴۱۵
انتشار: ۱۶:۲۱ - ۰۶-۱۰-۱۴۰۴

معماری خانه مکعب روبیک در مسکو (+عکس)

معماری خانه مکعب روبیک در مسکو (+عکس)
پروژه «خانه سازنده» که توسط جنریخ کارلسن، الکساندرا پتروشکووا و ناتان اوسترمن طراحی شده، در سال ۱۹۸۱ به اتمام رسیده است. این بنا با هدف یافتن فرم‌های جدید مسکونی فراتر از بلوک‌های استاندارد و با بهره‌گیری از سیستم قاب-پنل و هسته بتن‌آرمه ساخته شده است.

عصر ایران - پروژه معماری موسوم به «خانه سازنده» در مسکو که طراحی آن توسط جنریخ کارلسن، الکساندرا پتروشکووا و ناتان اوسترمن انجام شده است، در سال ۱۹۸۱ به بهره‌برداری رسید. این ساختمان به عنوان بخشی از یک جریان گسترده برای دستیابی به فرم‌های جدید در فضای مسکونی، فراتر از بلوک‌های پیش‌ساخته و یکنواخت استاندارد، طراحی و اجرا شد.

نمای ساختمان مسکونی خانه سازنده با بالکن‌های متناوب و ساختار بتنی طراحی شده توسط جنریخ کارلسن و همکاران در سال ۱۹۸۱.

جزئیات فنی و روش ساخت

ساختار این بنا با استفاده از سیستم «قاب-پنل» پیاده‌سازی شده است. فرآیند ساخت این پروژه به گونه‌ای بود که ابتدا یک هسته مرکزی از جنس بتن‌آرمه احداث شد و سپس بخش‌های جانبی ساختمان به آن متصل گردید؛ روشی که در توصیف فنی بنا، به مونتاژ کردن یک کیت ساختمانی بزرگ تشبیه شده است.

نمای ساختمان مسکونی خانه سازنده با بالکن‌های متناوب و ساختار بتنی طراحی شده توسط جنریخ کارلسن و همکاران در سال ۱۹۸۱.

ویژگی‌های ظاهری و نام‌گذاری محلی

یکی از ویژگی‌های بصری این ساختمان، بخش‌های متناوب بالکن‌های آن است. همین چیدمان متفاوت بالکن‌ها باعث شده است که این بنا در میان مردم محلی با نام مستعار «مکعب روبیک» شناخته شود.

نمای ساختمان مسکونی خانه سازنده با بالکن‌های متناوب و ساختار بتنی طراحی شده توسط جنریخ کارلسن و همکاران در سال ۱۹۸۱.

ظرفیت و کاربری واحدها

این ساختمان در ابتدا برای اسکان کارکنان روزنامه «ایزوستیا» (Izvestia) سفارش داده شده بود، اما در ادامه کارکنان سایر نهادهای دولتی نیز در آن مستقر شدند. مشخصات داخلی این مجتمع مسکونی به شرح زیر است:

تعداد کل آپارتمان‌ها: ۲۶۰ واحد.

تعداد واحد در هر طبقه: ۱۰ واحد مسکونی.

تنوع پلان: ترکیبی از آپارتمان‌های یک، دو و سه‌خوابه.

نمای ساختمان مسکونی خانه سازنده با بالکن‌های متناوب و ساختار بتنی طراحی شده توسط جنریخ کارلسن و همکاران در سال ۱۹۸۱.

ارسال به دوستان
captcha
چین در ۱۴ سال از یک ناو قراضه شوروی به ابرناوی ۳۲۰ متری رسید؛ آمریکا باید نگران باشد؟ ادعای ریانووستی: ایران و آمریکا بر سر آتش‌بسی توافق کردند قوه قضائیه: برادران نجفی اعدام شدند پوست انسان برای صحافی؛ رسوایی جدید در دل دانشگاه هاروارد باور قدیمی درباره ویتامین C زیر سؤال رفت بنفشی که سفید جدید است! وقتی آب به سلاح جنگ تبدیل می‌شود/ کجاها در سال ۲۰۲۶ بیشترین خطر درگیری‌های مرتبط با آب را دارند؟ آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس هشتاد و چهار امروز با سعدی: به کدام دل صبوری، کنم ای نگار بی‌تو تکلیف تخم‌مرغ و کبد روشن شد؛ بخوریم یا نخوریم؟ ابرقهرمان های دنیای واقعی؛ از مردی که فلز می خورد تا نابینایی که دید صوتی دارد! (+تصاویر) عکس یادگاری سربازان ایرانی در دوران قاجار تاریخچه نماد دلار؛ داستان شکل گیری یکی از مشهورترین نمادهای جهان/ از کجا آمده و چه می گوید؟! آتش سوزی مرگبار در زایشگاه بیمارستانی در پاکستان / ۱۵ نوزاد جان باختند پایان جوانی در ۳۲ سالگی؛ پژوهش جدید سن بزرگسالی را تغییر داد