برای آقای سوپراستار؛ پیش به سوی قهرمانی آسیا

با آغاز هر تورنمنت ملی، عادت کرده‌ایم نام او را در میان مدعیان آقای گلی ببینیم. اما تأثیر طیبی فقط به گل زدن محدود نشد.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - او از همان ابتدا فرق داشت. یادم هست سال‌های نخست حضورش در تیم ملی فوتسال، همه می‌گفتند حسین طیبی «فالکائوی فوتسال ایران» است. خودش هم در یکی از مصاحبه‌های همان سال‌ها گفته بود: «اگر مردم دعا کنند، فالکائو هم می‌شوم.» جمله‌ای که امروز بیش از هر زمان دیگری معنای واقعی‌اش را نشان می‌دهد.

با آغاز هر تورنمنت ملی، عادت کرده‌ایم نام او را در میان مدعیان آقای گلی ببینیم. اما تأثیر طیبی فقط به گل زدن محدود نشد. او مسیر تازه‌ای را در فوتسال ایران باز کرد. پیش از او، لژیونرهای فوتسال ایران اندک بودند؛ بازیکنانی که نهایتاً یک فصل در خارج از کشور بازی می‌کردند و دوباره به لیگ داخلی بازمی‌گشتند.

طیبی اما وقتی راهی قزاقستان شد، این مسیر را نیمه‌کاره رها نکرد. سال‌ها در لیگ قزاقستان و لیگ قهرمانان اروپا با پیراهن تیم غیرت درخشید تا در نهایت، این درخشش توجه بزرگ‌ترین باشگاه فوتسال پرتغال را جلب کرد. حسین به بنفیکا رفت و آن‌جا بزرگ‌ترین افتخارات تاریخ فوتسال باشگاهی ایران را برای خود و کشورش رقم زد. با بنفیکا به مقام سوم اروپا رسید، گل تماشایی‌اش به بارسلونا را ثبت کرد و در جمع پنج بازیکن برتر جهان قرار گرفت؛ افتخاری که تا پیش از آن، فوتسال ایران هرگز تجربه‌اش نکرده بود.

با این حال، هنوز مأموریتی ناتمام باقی مانده بود. حسین برای کامل کردن مسیرش راهی اسپانیا شد. حضور در پالما، نقطه اوج این سفر بود؛ جایی که با این تیم قهرمان اروپا شد و مهم‌ترین افتخار فوتسال باشگاهی جهان را به دست آورد. افزون بر آن، حضور او در سطح اول فوتسال اروپا، راه را برای بازیکنانی چون اولادقباد و سالار آقاپور هموار کرد.

بی‌تردید، حسین طیبی در رده باشگاهی، پرافتخارترین بازیکن تاریخ فوتسال ایران است؛ جایگاهی که نمی‌توان نام او را در کنار هیچ بازیکن دیگری قرار داد. او اکنون در ۳۷سالگی کاپیتان تیم ملی است و بدون تعارف، افتخارات پرشمار ملی و باشگاهی، حسابش را از هم‌نسلانش جدا کرده است. وقتی از طیبی سخن می‌گوییم، در واقع از یکی از سه بازیکن برتر تاریخ فوتسال ایران حرف می‌زنیم؛ بازیکنی که با وجود گذر زمان، هنوز هم در اوج آمادگی قرار دارد.

فراموش نکنیم که بزرگ‌ترین افتخار تاریخ فوتسال ایران نیز با درخشش او آغاز شد. جام جهانی ۲۰۱۶، جایی که تیم ملی برابر برزیل دو بر صفر عقب بود؛ این حسین طیبی بود که با پا عوض‌کردن‌های خاص خودش، دروازه برزیل را به زیباترین شکل ممکن گشود و پاس گل دوم را داد تا ایران در بازی بماند و در نهایت، بزرگ‌ترین پیروزی تاریخ فوتسال کشور رقم بخورد.

حالا در آستانه جام ملت‌های آسیا قرار داریم و با وجود شکستگی بینی، کاپیتان آماده است تا تیمش را در مسیر قهرمانی هدایت کند. هرچند قهرمانی آسیا هدف کوتاه‌مدت اوست، اما بی‌شک نگاه طیبی به جام جهانی پیشِ رو دوخته شده؛ جایی که می‌خواهد مأموریت ناتمام خود را کامل کند تا روزی کفش‌هایش را بیاویزد، به عنوان کاپیتان بهترین تیم فوتسال جهان.

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل