ال‌نینو تابستان آینده بازمی‌گردد؛ خشکسالی و سیلاب‌های بیشتر احتمالاً درپیش است

گزارشی تازه از احتمال وقوع سیلاب‌های شدید و خشکسالی‌های گسترده در تابستان ۲۰۲۶ روایت دارد؛ پدیده‌ای که می‌تواند رکورد گرمای زمین را جابه‌جا کند.

تابستان پیش‌رو، پدیده‌ی ال‌نینو با پتانسیل ایجاد تغییرات گسترده‌ی اقلیمی بازمی‌گردد تا بار دیگر نظم جوی زمین را به چالش بکشد. براساس پیش‌بینی‌های جدید اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده (NOAA)، این الگوی قدرتمند آب‌وهوایی احتمالاً از حوالی ماه ژوئن (خرداد و تیر) فعال خواهد شد، هرچند دانشمندان هنوز درباره‌ی شدت دقیق آن در دوره‌ی پیش‌رو با تردید سخن می‌گویند.

به گزارش زومیت، ال‌نینو در واقع جهشی از توده‌های آب گرم در بخش‌های مرکزی و شرقی اقیانوس آرام و در امتداد خط استوا محسوب می‌شود که بر اثر تغییر جهت بادهای تجاری شکل می‌گیرد. در وضعیت عادی، این بادها آب‌های گرم سطحی را به سمت غرب اقیانوس آرام هدایت می‌کنند؛ اما با تغییر الگوهای وزش باد، توده‌ی عظیم آب گرم به سمت سواحل آمریکای جنوبی به حرکت در می‌آید و تعادل حرارتی منطقه را برهم می‌زند.

ابزارهای سنجش از اوایل ژانویه ۲۰۲۶ روند گرمایشی محسوسی را در اقیانوس آرام استوایی ثبت کرده‌اند

الگوهای ال‌نینو به‌طور معمول در بازه‌های زمانی سه تا هفت ساله ظهور می‌کنند و دوره‌ی ماندگاری آن‌ها بین ۹ تا ۱۲ ماه متغیر است. آخرین تجربه‌ی جهانی این پدیده در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، به دلیل آزادشدن گرمای نهان اقیانوس در اتمسفر، یکی از عوامل اصلی جابه‌جایی رکوردهای دمایی در سطح سیاره بود.

مرکز پیش‌بینی آب‌وهوای NOAA در بیانیه‌ای اعلام کرد که برای اواخر تابستان و پس از آن، شانس تشکیل ال‌نینو بین ۵۰ تا ۶۰ درصد برآورد می‌شود، هرچند به دلیل محدودیت‌های مدل‌سازی در این فصل، دقت پیش‌بینی‌ها هنوز در سطح ایده‌آل نیست.

تغییرات ناشی از ال‌نینو در ماه‌های زمستان می‌تواند رودباد یا جریان جتی (جت‌استریم) را برفراز اقیانوس آرام شمالی و آمریکای شمالی به سمت استوا متمایل کند. با‌این‌حال، تحلیل‌های دقیق‌تر درباره‌ی زمستان آینده به دلیل فاصله زمانی زیاد، در ماه‌های آتی به‌روزرسانی و نهایی خواهد شد.

تغییرات دمایی اقیانوس بر اثر ال‌نینو، پیامدهای متناقضی در نقاط مختلف جهان دارد. شانگ‌پینگ شی، اقلیم‌شناس مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس، در گفتگو با نیویورک‌تایمز هشدار می‌دهد که این پدیده می‌تواند توفان‌های زمستانی شدید، رانش زمین و سیل را در سواحل اقیانوس آرام ایجاد کند.

در سوی دیگر جهان، ال‌نینو شروع فصل حیاتی باران‌های موسمی (مانسون) در هند را با تأخیر مواجه می‌کند و موجب خشکسالی و آتش‌سوزی‌های گسترده در استرالیا و جنوب شرقی آسیا می‌شود. همین پدیده با ایجاد الگوهای باد در سطوح فوقانی جو، می‌تواند مانع از گسترش توفان‌های حاره‌ای (توفند) در اقیانوس اطلس طی فصول تابستان و پاییز شود.

یافته‌های جدید نشان می‌دهد که ابزارهای سنجش از اوایل ژانویه ۲۰۲۶، روند گرمایشی محسوسی را در اقیانوس آرام استوایی ثبت کرده‌اند. طبق گزارش‌های رسمی، محتوای حرارتی کل لایه‌های بالایی اقیانوس در سال ۲۰۲۵ برای پنجمین سال متوالی رکورد جدیدی ثبت کرد که نشان‌دهنده‌ی ذخیره‌سازی ۹۰ درصد گرمای اضافی سیاره در اعماق آب‌هاست. انباشت انرژی، موتور محرک قدرتمندی برای پدیده‌هایی نظیر ال‌نینو محسوب می‌شود.

در حال حاضر، اقیانوس آرام مراحل پایانی الگوی لانینا را سپری می‌کند؛ وضعیتی که با سردشدن غیرعادی آب‌ها در بخش شرقی اقیانوس شناخته می‌شود. با فروکش‌کردن تدریجی لانینا، اقیانوس آرام ابتدا وارد فاز خنثی می‌شود و سپس از اواخر تابستان، به سمت شکل‌گیری کامل الگوی ال‌نینو حرکت خواهد کرد. آمارها نشان می‌دهند که احتمال گسترش این پدیده از ۴۰ درصد در ماه ژوئن، به ۶۰ درصد در سپتامبر افزایش یافته است.

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل