آتلانتیک: قمار ترامپ روی آینده سیاسی خود با حمله به ایران

نشریه آمریکایی آتلانتیک نوشت با صدور فرمان دومین حمله به ایران از سوی ترامپ، سرنوشت و آینده سیاسی رئیس جمهوری آمریکا به نتیجه و سرنوشت جنگ با ایران گره خورده است.

به گزارش عصرایران، این نشریه آمریکایی نوشت:  ترامپ با وجود حمایت اندک عمومی و نگرانی گسترده در میان متحدان آمریکا در منطقه، عملیات جنگی را آغاز کرده است.

بیش از یک ساعت پس از شروع موشک‌باران مرکز شهر تهران، ترامپ برای اولین بار هدف خود را برای مردم آمریکا شرح داد: اینکه قدرتمندترین جناح‌های مسلح در ایران سلاح‌های خود را زمین بگذارند و ایرانیان قیام کنند و با به دست گرفتن کنترل دولت خود، خطر مرگ را به جان بخرند.

ترامپ در یک سخنرانی 8 دقیقه‌ای که به نوعی اعلام جنگ بود، احتمال تلفات آمریکایی‌ها را نیز پذیرفت. ظرف 3 ساعت پس از حمله اولیه آمریکا، سپاه پاسداران ایران اعلام کرد که موشک‌های بالستیک خود را به 4 پایگاه آمریکایی در کشورهای اطراف ایران شلیک کرده است. نیروهای ایرانی با موفقیت به بحرین، محل استقرار ناوگان پنجم ایالات متحده، حمله کردند. همپنین پایگاه های آمریکا در قطر، امارات، کویت، اردن، عراق و عربستان سعودی نیز مورد حمله ایران قرار گرفتند. 

آخرین حملات ایالات متحده به ایران، در ماه ژوئن 2025، با هدف محدود کردن جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران انجام شد. این بار، ترامپ پا را بسیار فراتر گذاشت و برای اولین بار در 47 سال گذشته، تمایل خود را برای تغییر رهبری ایران و همچنین حذف برنامه‌های توسعه هسته‌ای و موشک‌های بالستیک آن آشکار کرد. او این جنگ را بدون تایید کنگره دنبال می‌کند و از این نظر مورد انتقاد گروهی از نمایندگان کنگره قرار گرفته است.

 در حالی که در میان پایگاه رای ترامپ نیز، اشتیاق کمی برای عملیات تغییر رژیم دیگری از سوی ایالات متحده در خاورمیانه وجود دارد و چندین متحد در منطقه از ترس یک درگیری گسترده‌تر، مخالف حمله آمریکا و اسرائیل به ایران بودند. 

این امر ترامپ را در موقعیتی قرار می‌دهد که می‌تواند برای هر بخش موفقیت‌آمیز از این ماموریت، اعتبار شخصی کسب کند - او گفت: "هیچ رئیس‌جمهوری حاضر نبود کاری را که من امشب انجام می‌دهم انجام دهد." 

او به خاطر هر آنچه که خوب پیش برود، مورد تحسین قرار خواهد گرفت، اما با جنبه‌های منفی احتمالی بسیاری نیز روبرو خواهد شد، از جمله تلفات آمریکایی‌ها و غیرنظامیان و همچنین بی‌ثباتی در منطقه.

چرا ناصر همیشه خوش بین است؟!

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر