فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
آتش‌سوزی مرگبار در مجتمع پتروشیمی آمور روسیه؛ ۵ کشته و ۱۳۲ مجروح هشدار اتحادیه اروپا درباره خطر از دست رفتن کنترل بر هوش مصنوعی ترامپ از کره جنوبی انتقاد کرد؛ سئول به همکاری علیه ایران «نه» گفت ایران و افغانستان برای افزایش پروازها و توسعه همکاری‌های هوایی توافق کردند زلزله ونزوئلا؛ شمار کشته‌ها در دو زمین‌لرزه به ۶۵۰۹ نفر رسید هشدار چین به آمریکا؛ تحریم‌های جدید علیه ایران می‌تواند با تلافی پکن همراه شود منبع نزدیک به تیم مذاکره‌کننده: فرمانده ارتش پاکستان حامل پیام تهدید آمریکا نبود قطر درباره تشدید تنش میان آمریکا و ایران هشدار داد؛ هرمز باید به وضعیت قبل بازگردد مقاومت ایران با بودجه‌ای ناچیز در برابر ابرقدرت‌ها برد پیت با «قلب هیولا» در جشنواره سن سباستین دریافت گواهی تمکن مالی و وثیقه‌گذاری با خرید صندوق طلای ETF «رز ترنج» دستگیری ۸۴ متخلف کنکور؛ ۲ نفر هنگام انتشار احتمالی سؤالات بازداشت شدند پسکوف: اداره خارجی دونباس غیرقابل اجراست؛ این منطقه بخشی از روسیه است همراهی ایلیا موتور با مشتریان موسو گرند خان از تولید تا تحویل شهادت رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر داراب در درگیری با قاچاقچیان