فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۱۶۰۳
تاریخ انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۱۶۰۳
انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵

مارهای چهارپا (+اینفوگرافیک)

مار
آیا مارها پا داشتند؟ در بدن پیتون ها و بوآها یادگاری عجیبی از دوران باستان وجود دارد که ثابت می کند اجداد آن ها چهارپا بودند.

عصر ایران - آیا تا به حال به این فکر کرده اید که مارها چگونه به شکل امروزی خود درآمده اند؟ مارها همیشه موجوداتی بدون دست و پا نبوده اند. در واقع، طبیعت در بدن برخی از بزرگ ترین مارهای جهان، یعنی خانواده پیتون ها (Pythonidae) و بوآها (Boidae)، یادگاری عجیبی از اجداد چهارپای آن ها به جای گذاشته است: مهمیزهای لگنی (Pelvic Spurs).

مهمیز لگنی چیست؟

اگر به ناحیه نزدیک به دم (شکاف کلواک) مارهای پیتون نگاه کنید، دو ساختار کوچک و ناخن مانند را در دو طرف بدن مشاهده خواهید کرد. این ها «مهمیزهای لگنی» نام دارند. این بخش های کوچک در واقع بقایای خارجی پاهای عقبی هستند که در طول میلیون ها سال تکامل، تحلیل رفته اند.

اما شگفتی اصلی در زیر پوست آن ها نهفته است. در کالبدشناسی این مارها، استخوان های لگنی کوچکی وجود دارند که به هیچ ساختار اسکلتی متصل نیستند و به صورت شناور در میان عضلات باقی مانده اند. این استخوان ها «اندام های وستیجیال» یا بازمانده های ژنتیکی نامیده می شوند؛ بخش هایی از بدن که کاربرد اصلی خود را از دست داده اند اما هنوز حذف نشده اند.

مهمیزهای لگنی مار

شواهد فسیلی: وقتی مارها راه می رفتند

فسیل ها پل ارتباطی ما با گذشته هستند و داستان حذف تدریجی پاها در مارها را تایید می کنند:

نجاش ریونگرینا (Najash rionegrina): این فسیل 95 میلیون ساله که در آرژانتین کشف شد، ماری را نشان می دهد که دارای دو پای عقب کاملا عملکردی و حتی استخوان خاجی (Sacrum) بوده است.

پاچی راچیس (Pachyrhachis): یک مار فسیل شده دریایی که پاهای کوچک اما مشخصی داشت و مرحله میانی تبدیل از مارمولک به مار را به خوبی نشان می دهد.

اینفوگرافیک نشانه هایی که زمانی مارها پا داشته اند

تغییر کاربری: پایی که دیگر برای راه رفتن نیست

تکامل به ندرت چیزی را کاملا دور می اندازد، مگر اینکه راهی برای استفاده مجدد از آن پیدا کند. امروزه مارهای نر از این مهمیزهای کوچک در طول فرآیند جفت گیری استفاده می کنند. آن ها با تکان دادن این مهمیزها روی بدن ماده، محرک های لازم را ایجاد می کنند. این یک نمونه کلاسیک از تغییر کاربری تکاملی است؛ اندامی که روزی برای راه رفتن بود، حالا به یک ابزار تولیدمثل تبدیل شده است.

مارها در طول ده ها میلیون سال پاهای خود را از دست دادند تا با محیط های خاص (مانند سوراخ های زیرزمینی یا لای بوته های متراکم) سازگار شوند، اما «حافظه ژنتیکی» و بقایای فیزیکی آن دوران را همچنان با خود حمل می کنند. تماشای مهمیزهای یک پیتون، تماشای زنده تاریخ تکامل است که مستقیما از عصر دایناسورها به امروز رسیده است.

گردآوری و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور

ارسال به دوستان
captcha
کی به صدا و سیمایی ها وکالت داده از جانب همه مردم موضع بگیرند؟- جوادی حصار تلاش وزارت ارشاد برای کاهش تلاطم کاغذ اظهارات رئیس صداوسیما درباره کاهش مخاطب تلویزیون نتایج اولیه کنکور کارشناسی ارشد ۱۴۰۵ منتشر شد؛ آغاز مرحله انتخاب رشته هشدار بقائی به تبعات سکوت کشورها در برابر قلدری آمریکا توافق ایران و عمان برای مین‌روبی و تعیین کریدور دریانوردی موقت بانک ملی تراکنش‌های اعمال‌نشده ۴ تیر را در حساب مشتریان ثبت می‌کند ادعای ترامپ: تنگه هرمز مین‌زدایی شد کاخ سفید: هیچ مذاکره‌ای با ایران در جریان نیست دو صندلی در دو سوی میز؛ چرا مقام دولتی نباید مدیر رسانه خصوصی باشد؟ ۴ پرسش درباره «طرد اقتصادی ایران» چیتگر بدون کاج؛ قطع گسترده درختان در بوستان جنگلی تهران (+عکس) نماینده مجلس: اقتصاد آمریکا تا سه سال آینده کاملا به فروپاشی می‌رسد آمریکا مبادلات ورزشی و دانشگاهی با ایران را تعلیق کرد جایزه آمریکا برای اطلاعات درباره ۵ فرمانده ارشد سپاه