از باران الماس تا برف سرخ متانی؛ در آسمان سیارات دیگر چه می گذرد؟ (+اینفوگرافیک)

عطارد: سکوت مطلق

در مقابل تمام این هیاهو، عطارد قرار دارد. این سیاره به دلیل نداشتن اتمسفر عملا هیچ نوع بارشی را تجربه نمی کند. در عطارد، آسمان همیشه سیاه است و هیچ قطره یا دانه ای از آسمان فرود نمی آید.

ونوس: بارانی که هرگز به زمین نمی رسد

در زهره (ونوس)، ابرها نه از بخار آب، بلکه از اسید سولفوریک غلیظ تشکیل شده اند. اما نکته عجیب اینجاست که به دلیل دمای وحشتناک 480 درجه ای سطح این سیاره، این باران های اسیدی پیش از آنکه به خاک برسند، تبخیر می شوند و چرخه ای از مه سمی را ایجاد می کنند.

مریخ: برف های خشک و یخ زده

سیاره سرخ اتمسفر بسیار نازک و سردی دارد. در مریخ خبری از باران مایع نیست؛ در عوض، دی اکسید کربن منجمد می شود و به شکل برف خشک روی سطح سیاره می نشیند. تصور کنید در زمستان های مریخی، به جای برف بازی با آب منجمد، با قطعات یخ خشک سر و کار داشته باشید!

مشتری و زحل: بارانی از جنس الماس

شاید رویایی ترین (و البته علمی ترین) نوع بارش متعلق به غول های گازی باشد. در اعماق جو مشتری و زحل، فشار و دمای فوق العاده بالا باعث می شود کربن موجود در اتمسفر فشرده شده و ابتدا به گرافیت و سپس به الماس تبدیل شود. بله، در این سیارات احتمالا دره هایی وجود دارد که با سنگ های قیمتی فرش شده اند.

اورانوس و نپتون؛ تگرگ هایی از جنس جواهر

این دو سیاره که به «غول های یخی» معروف هستند، میزبان یکی از خیره کننده ترین پدیده های فضایی اند. در اعماق جو آبی رنگ آن ها، فشار به قدری خردکننده است که پیوندهای شیمیایی متان شکسته شده و کربن خالص به شکل الماس جامد در می آید. دانشمندان معتقدند در این سیارات، سنگ های الماس مثل تگرگ از آسمان سقوط می کنند و لایه ای عظیم از جواهرات گران بها را در اعماق جو تشکیل می دهند.