فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۵۴۴۹
تاریخ انتشار: ۲۲:۳۷ - ۰۳-۰۳-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۵۴۴۹
انتشار: ۲۲:۳۷ - ۰۳-۰۳-۱۴۰۵

پارلمان در بزنگاه "مدیریت ترکیبی"؛ چرا قالیباف "مهره‌ی ناگزیر" وضعیت فعلی است؟

 مجلس
فردا مشخص می‌شود که آیا پارلمان ایران این "ادبیات مدیریتی" را برای گذار از فصل دشوار فعلی برمی‌گزیند یا خیر؟

 علی محبوبی 

 فردا که مجلس شورای اسلامی به سمت تعیین تکلیف هیئت‌ رئیسه می‌رود، پرسش اصلی نه "چه کسی"، که "چه مدلی" برای اداره‌ی قوه مقننه است؛ خاصه آن که در مختصات فعلی کشور ، دیپلماسی رسمی و اقتدار میدانی در نقطه‌ای حساس به هم گره خورده‌اند.

نگاهی به وضعیت اخیر محمدباقر قالیباف، به‌ویژه در ترکیب "نمایندگی ویژه نظام در امور چین" و "ریاست تیم مذاکره‌کننده"، نشان می‌دهد که ساختار قدرت به دنبال نوعی "تمرکز عملیاتی" است. این انتصابات بیش از آنکه حاصل تمایلات شخصی باشد، واکنشی به ضرورت "یکپارچه‌سازی تصمیم‌گیری" در مواجهه با فشارهای بیرونی است. در واقع، حضور قالیباف در این جایگاه‌ها، حامل یک پیام استراتژیک است: عبور از فاز تقابل‌های فرسایشی داخلی به سمت "پروژه‌محوری" در سیاست خارجی و اقتصادی.

منتقدان تندرو، به‌ویژه در درون مجلس، اگر با ریاست قالیباف مخالفت می‌کنند، پیش از آنکه با "شخصِ" او مشکل داشته باشند، با رویکردهای کلان کشور زاویه دارند. در نگاه آنان، سیاست‌ورزی یعنی ابراز مواضع رادیکال؛ اما در مدل فکری که به نظر می رسد قالیباف در حال حاضر پی می گیرد سیاست یعنی "رساندن مسئله به نقطه حل". 

حمایت او از دولت پزشکیان و تأکیدش بر اینکه "آدرسِ غلط دادن" در شرایط جنگی، انسجام ملی را هدف می‌گیرد، نه یک عقب‌نشینی سیاسی، که یک "محاسبه‌ی استراتژیک" است. او نیک می‌داند که اگر دولت در جبهه‌ی دیپلماسی شکست بخورد، هزینه‌اش بر کل نظام تحمیل می‌شود. بنابراین، این "تعامل" نوعی "بیمه کردن منافع ملی" از طریق کاهش اصطکاک‌های پارلمانی با دولت است.

وقتی قالیباف با ادبیات نظامی از "عدم عدول از حقوق ملت" سخن می‌گوید، مخاطب او فقط طرف مقابل مذاکره نیست؛ بلکه او در حال ایجاد یک "توازن داخلی" است تا صدای تندروها را که ناآگاهانه مسیر مذاکرات را مین‌گذاری می‌کنند، مدیریت کند. این دقیقاً همان "مدیریتِ میدان" در لباس قانون‌گذاری است؛ توانایی فهم زبان قدرت و در عین حال، حفظ پرستیژ دیپلماتیک.

انتخابات فردا، آزمون میزان بلوغ مجلس است. آیا این قوه می‌خواهد همچنان درگیر حواشی بی‌ثمر باشد یا به سمت "مدیریت واقع‌ گرایانه" حرکت کند؟ تداوم جایگاه قالیباف در این مختصات، نه به معنای عاری از عیب و نقص دانستن یک فرد، بلکه به معنای انتخاب یک "سازوکار کنترلی" است. در شرایطی که "ثبات تصمیم‌گیری" کمیاب‌ترین کالا در حکمرانی است، مجلس ناچار است به سمت چهره هایی برود که هزینه‌ی "غافلگیری" را به حداقل می‌رسانند. 

فردا مشخص می‌شود که آیا پارلمان ایران این "ادبیات مدیریتی" را برای گذار از فصل دشوار فعلی برمی‌گزیند یا خیر؟

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
بهاره افشاری: از صفتی که رویم گذاشتند بیزارم پزشکیان: واردات گران شده؛ هزینه واردات زیاد شده /بررسی دورکاری کامل برخی ادارات در زمستان / واردات و صادرات ۲۵ تا ۳۵ درصد کاهش یافته است / مسیرها بسته است؛ کالا وارد نمی‌شود و یکی از این کالاها بنزین است تأکید جانشین فرمانده نیروی هوایی ارتش بر ضرورت بازآرایی این نیرو عراقچی: کشورهای منطقه دریافتند اتکا به آمریکا برای تأمین امنیت، یک اشتباه راهبردی است هشدار حماس به اسرائیل: مسئول پیامدهای ترور جدید در کرانه باختری هستید قدرتمندترین موشک اروپا پرتاب شد بفرمایید شکلات ساخت چین! رئیس جمهور: عمانی‌ها پذیرفتند که مسیر تنگه هرمز بر اساس چارچوب توافق شده باز شود به‌اندازه کافی آمریکایی نیستند نعیم قاسم: وحدت اسلامی باید به تقویت مسلمانان و مقابله با پروژه‌های تجزیه‌طلبانه منجر شود سهمیه فروش ارز به شرکت‌ها ۵ برابر شد/ سقف فروش ارز به بالای ۱۸ ساله‌ها مرکز آمار: ۱۲ استان در مرداد ماه تورم بالای ۱۰۰ درصد داشته اند کروبی: امام ۱۰ سال در تهران بود اما یک خانه برای خودش نخرید تحریم های جدید وزارت خزانه داری آمریکا علیه ایران دستور ترامپ برای ایجاد یک آکادمی نظامی ویژه در حوزه فضا