روزنامه جمهوری اسلامی: آقای صداوسیما! نگذاشتی دوساعت از پیام رهبرانقلاب در باره وحدت بگذرد ؛ آنتن را به مخالفان انسجام ملت دادی؟

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: تأکید رهبر انقلاب التزام به وحدت را به عنوان یک امر حکومتی اقتضا می‌کند اما انگار برخی افراد، با همه توان و عدِه و عُده به میدان آمده‌اند تا با شکستن وحدت، تاریخ را جور دیگری بنویسند همان‌هایی که تاریخ را جور دیگری هم می‌خوانند.

واقعا باید پرسید این جماعت که در فهم شرایط امروز ناتوان و در بیان رویدادها ناصادق و در روایت رویدادها نا توان هستند، در تعریف تاریخ و وقایع صدر اسلام راه به خطا نمی‌برند؟ نسبت اینان با امروز و با تاریخ را می‌شود در حکایتی به تمثیل خواند که می‌گویند: «روزی در بصره، یکمدعی کرامت در حین خواندن نماز ناگهان گفت: چخ چخ! مردم تعجب کردند. گفت: من که اینجا مشغول نماز بودم، دیدم سگی داخل کعبه شده، با چخ گفتن، او را از آنجا بیرون کردم تا خانه را آلوده نکند. مریدان خوشحال شدند و آن را از کرامت‌های او دانستند. یکی از مریدان، با افتخارکرامت‌های او را برای همسر خود- که با او هم باور نبود- نقل کرد. زن برای این که دست فرد متقلب را باز کند، او و مریدان را به مهمانی دعوت کرد و برای هر یک ظرفی از برنج و بر روی آن مرغی پخته گذاشت اما مرغ مدعی را در زیر برنج پنهان نمود. او عصبانی شد و گفت: چرا برای من ظرفی بدون مرغ آورده‌ای؟ زن در جواب گفت: توکه از مسجد بصره، سگ را در کعبه مشاهده می‌کنی، چگونه مرغ را زیر مشتی برنج نمی‌بینی؟!»

حال باید به مدعیان امروز گفت تو که در فهم شرایط امروز نا توانی و آنچه ما به چشم دیده و زیست کرده‌ایم را چنین به تحریف می‌خوانی، چطور روایت هایت از 1448 سال پیش را باور کنیم؟ بگذریم، این قوم عاشق شهرت، برای رسیدن به آرزوی خود شیشه خانه خلق خدا را هم می‌شکنند. قلم را به پاسخ آنان نباید فرسود اما از تلویزیون که رسانه نظام است و ماموریت‌هایش باید در راستای منافع ملی باشد، می‌توان پرسید که چرا تریبونش برای افرادی چنین همواره باز است؟ آن هم دو ساعت بعد از پیام رهبر انقلاب و تأکید موکد ایشان بر وحدت؟ هزینه این رفتار را محاسبه کرده اید آیا؟ می‌دانید که در شرایط جنگی هستیم که دشمن به منفذها به عنوان نقاط استراتژیک نگاه می‌کند چه رسد به شکاف‌هایی که برای عبور لشکر خود از آن برنامه‌ریزی می‌کند.

سوگل خلیق: متمدنانه تمام می کنم

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر