یک خاطره ؛ وقتی "عصرایران" را به خاطر "یالثارات" محاکمه کردند

جعفر محمدی در صفحه فیس بوک عصرایران نوشت:
 
چند سال پیش ، دو مأمور از اداره آگاهی تهران به دفتر عصرایران - که آن موقع در میدان ولی عصر - بود آمدند و با نشان دادن حکم بازداشت، مرا با خودشان به دادسرا بردند. مأمورها ، البته آدم های خوبی بودند و وقتی دیدند من روزنامه نگارم ، به من گفتند که به احترام قلم ، دستبند نمی زنند.
 
وقتی به دادسرا رسیدیم - فکر می کنم شعبه 12 بود و بازپرسش هم آقای غفاری نامی بود اگر اشتباه نکنم - متوجه شدم که علت بازداشتم شکایت انصار حزب الله از من بود که نقدی درباره یکی از مقالات "یالثارات" نوشته و در عصرایران منتشر کرده بودم.
دادسرا هم مرا احضار کرده بود و چون انصاری ها آدرسم را در شکایت نامه شان غلط نوشته بودند (انشاء الله سهواً) ، احضاریه به دستم نرسیده بود و به دادسرا نرفته بودم و به همین خاطر حکم جلبم صادر شده بود.
خلاصه این که دفاع کردم و به لطف خدا تبرئه شدم.

دیروز که خبر توقیف یالثارات الحسین - ارگان انصار حزب الله و شاکی سابق ما - را خواندم ، هرگز خوشحال نشدم زیرا "عدم توقیف رسانه" جزو باورهای اساسی من است ، حتی اگر آن رسانه ، تریبون جریانی باشد که من آنها را افراطی می دانم و با آنان اختلاف گفتمانی جدی دارم و زمانی هم به خاطر شکایت همان ها به دردسر افتاده بودم.
 
هر جریان و اندیشه ای که در بین مردم ، مخاطب دارد و طیفی را نمایندگی می کند ، حق دارد تریبون داشته باشد واگر هم خطایی در رسانه ای رخ داد ، باید با افراد خاطی برخورد شود نه این که کل رسانه را ببندند.
امیدوارم همه رسانه های توقیف شده ، باز گردند و در فضای آزادی بیان و قانون ادامه حیات دهند.
 

نان را این‌طور نگه ندارید؛ اشتباه‌هایی که نان را زود بیات و کپک‌زده می‌کنند

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر