دفاتر املاک و جاذبه (نگاه کاربران)

یکی از کابران عصرایران با ارسال مطلبی نوشت:

راستی هیچ توجه کرده اید که در این چند باری که رکود بازار خرید و فروش مسکن در شهر تهران تجربه شده است، بنگاه های معاملات ملکی و شاغلین در آنها همچنان به کار خود ادامه داده اند و به هیچ وجه این رکود باعث نشده است که آنان به فکر تغییر شغل و حرفه باشند؟ و جالب تر اینکه در زمان رکود در بعضی محلها و بعضی مواقع به تعدادشان نیز افزوده شده است! بصورتی که در اغلب محلات تهران بصورت بورسی و مجتمع دایر هستند و در بعضی محلات تعدادشان از دیگر کسبه ها بیشتر است.

به نظر شما چرا چنین است؟

در حالی که اگر چنین رکودهایی چه از نظر تعداد دفعات و چه از نظر طول مدت زمان ، برای هر کسب دیگری اتفاق افتاده بود، هزار باره ، حداقل یک سوم آنان تعطیل شده بودند و یا تغییر شغل داده بودند و به هر حال مقاومت نمی کردند و به دنبال حرفه ای دیگر می رفتند.

جالب است که اینبار و پس از رکود فعلی، موشکافانه تر در شهر که تردد داشتم ، متوجه شدم در این کسادی بازار، اینان خیلی جدی تر و فعال تر، اغلبشان صبح زود و تقریبا همزمان با سوپر مارکت ها مغازه را باز می کنند و تقریبا هم زمان با همان سوپر مارکت ها مغازه را می بندند!

براستی چرا چنین است؟  شاید دلایل زیر از جمله علل این امر باشند.
 
عدم لزوم داشتن تخصص خاص برای پرداختن به این حرفه
  
عدم نیاز به سرمایه در مقایسه با دیگر کسبها(تنها محل کسب است که در دیگر کسبها نیز وجود دارد)
سود قابل توجه ، بی دردسر و زیاد با توجه به عدم وجود سرمایه در این کسب در مقایسه با سایر کسب ها

حاضر بودن در بطن معاملات مسکن که همیشه بیشترین سود را داشته و چشم داشتن به معاملات احتمالی مسکن برای خود.

راحت و بی دردسر بودن این کسب در مقایسه با سایر کسبها که یا ریسک از دست رفتن سرمایه را دارد و یا کار بدنی نیاز دارد و یا به واسطه نیاز به تخصص خاص ، آبروی کاری و حرفه ای در معرض خطر قرار می گیرد. که این کسب هیچ کدام از این مضیقه ها را ندارد.

وجود سیستم کمیسیونی که وابسته به قیمت ملک مورد معامله است که بسیار اغوا کننده و جذاب می نماید و بعلت همین فاکتور اساسی است که اغلب دلالان مایلند قیمت ملک افزایش یابد، زیرا طبعا به دلیل وابستگی درصد کمیسیون آنها به قیمت ملک ، با افزایش قیمت ملک ، دریافتی آنان نیز بالاتر خواهد بود.
 
در حالی که در این حرفه هم با صداقت و رو راستی می توان کار کرد و هستند کسانی که از دیرباز در این کسب بوده اند به همان صداقت ها پایبند هستند، اما متاسفانه این طور مرسوم شده و فراگیر شده است که میبایست از روش ها و ترفند های خاص ، خریدار و فروشنده را پای میز معامله نشاند تا با انجام معامله ملک، بنگاهدارو دلال هم به پول خود برسد. همین فاکتور باعث شده تا با پایین آمدن معنویت و اخلاق در جامعه، بخصوص در میان قشر جوان، بخواهند خود را در این راه که تا چه اندازه "روابط عمومی خوب" دارند را محک بزنند و دست آخر درگیر این حرفه می شوند.
 
بهر حال هدف اصلی از بحث بالا این است که چرا جوانانی که بعضا تحصیل کرده اند و تخصص هایی دارند که می تواند با جذب شدنشان به تولید، و کارهای مفید به حال جامعه ، کشور را متحول نمود و حرکتی قابل توجه ، رو به جلو داشت، در این بنگاه ها وقت بگذرانند و به امید پول راحت و بی دردسر که نیاز به هیچ گونه ریسک و فعالیت و خسته شدنی ندارد، زندگی کنند؟ و حتی آن دسته که تحصیلات عالیه ندارند ، نیروی کار خوب و فعالی می توانند باشند برای تولید مفید و موثر، اما بدلیل وجود و فراوانی و عدم وجود منع قانونی و بقول معروف باز بودن باب استفاده بی دردسر ، جذب این کسب شده اند.

یکی از راهکارهایی که مراکز حکومتی و دولتی می توانند برای "هدایت" این نیروی قابل ملاحظه و مفید به سمت و سوی واقعی ، داشته باشند، وضع و اعمال قوانینی است که از راه غلط مانع شود و به راه درست رهنمون گردد. مانند تصحیح روش کمیسیون گیری این بنگاه ها از روش فعلی به مثلا این صورت که این کمیسیون  در یک رنج قیمتی ثابت باشد و بصورت محاسبه درصد پیوسته نباشد.
مثلا تا معاملات تا سقف 100 میلیون تومان ، کمیسیون ثابت و 200 هزار تومان باشد از طرفین(مجموعا از هر دو طرف) و از 100 تا 300 میلیون تومان ، 350 هزار تومان باشد و از 300 میلیون تا 700 میلیون 500 هزار تومان باشد و......

بدین صورت پس از یک مقاومت اولیه و پس از چند مدتی، فقط انانی که واقعا این کاره هستند در این کار می مانند و این کسب جاذبه های کاذب خود را از دست خواهد داد و آن نیروی مفید به سمت دیگر مشاغل هدایت خواهند شد.
به امید ایرانی آباد
 
امیراسد حسینی