درخواست یک خانواده برای نجات جان جوان اعدامی

روزنامه «شرق» نوشت: پسری جوان که در حمایت از پدر و خواهرش مرتکب قتل شده ‌بود، هشت‌ سال بعد از قتل موفق شد رضایت اولیای‌دم را جلب کند اما به‌خاطر ناتوانی در پرداخت دیه همچنان در زندان است.

این جوان که محمدهادی نام دارد وقتی 19 ساله بود شوهرخواهرش را با ضربات چاقو به‌ قتل رساند. وقتی ماموران پلیس کرمانشاه در جریان این قتل قرار گرفتند به‌ محل حادثه رفتند و مشاهده کردند که جسد مقتول، مقابل خانه پدرزنش رها شده و همسر و پدر همسرش هم به‌شدت مجروح شده‌اند. با انجام تشریفات قانونی و انتقال جسد به پزشکی‌ قانونی تحقیقات در این‌ خصوص آغاز شد. ماموران متوجه شدند متهم که برادرزن مقتول است، متواری شده؛ به همین دلیل تحقیق از خواهر و پدر محمد‌هادی آغاز شد.

پدر متهم گفت: دخترم به خانه ما آمد و گفت شوهرش گفته باید عقد‌نامه را همراه خودش ببرد. آنها خیلی با هم اختلاف داشتند. پرسیدم عقد‌نامه را برای چه می‌خواهد؟ جواب داد نمی‌دانم. شوهرم می‌گوید باید محضر برویم. من هم به دخترم گفتم نمی‌توانم عقد‌نامه را بدهم و باید صبر کنیم تا پدرشوهرش که در سفر است بیاید. ما در خانه بودیم که دامادم وارد منزل شد و رفتار بسیار بدی با ما کرد. اول دخترم را به باد کتک گرفت و وقتی من برای دفاع از دخترم رفتم من را زیر مشت‌ و‌ لگد خودش گرفت. به‌ محض اینکه محمدهادی وارد شد با هم دعوا کردند و پسرم او را زد.

پرونده‌ای علیه محمدهادی با توجه به شکایت خانواده مقتول به‌ جریان افتاد و نام او در لیست متهمان تحت تعقیب قرار گرفت. با گذشت هشت‌ سال از این ماجرا رد پایی از متهم به‌دست نیامد تا اینکه عاقبت محمدهادی خودش را تسلیم ماموران پلیس کرد و جزئیات قتل را توضیح داد.

او گفت: وقتی شوهرخواهرم را با چاقو زدم 19 ساله بودم و تازه دانشگاه قبول شده‌ بودم. من چاقوکش یا مجرم حرفه‌ای نبودم و فقط خواستم از پدر و خواهرم دفاع کنم. با اینکه خواهرم خیلی با شوهرش اختلاف داشت اما هیچ‌وقت دخالت نمی‌کردم.

آن روز هم وضعیت پدرم خیلی ناراحتم کرد. مقتول او را زیر لگدهایش گرفته‌ بود و پیرمرد را می‌زد. من هم عصبی شدم و متاسفانه ضربه‌ای که زدم منجر به قتل شوهرخواهرم شد. چون تنها پسر خانواده‌ بودم و همه امیدشان به من بود فرار کردم اما هشت سال آوارگی مرا به ستوه آورد. واقعا از کرده خودم پشیمان هستم. در این هشت سال با اینکه آزاد بودم اما وضعیتی که داشتم از زندان بدتر بود. به همین خاطر تصمیم گرفتم خودم را تسلیم کنم.

پرونده با توجه به اعترافات قاتل و طرح درخواست قصاص توسط اولیای‌دم در دادگاه کیفری استان کرمانشاه مورد بررسی قرار گرفت و متهم به مرگ محکوم شد. یک‌ روز بعد از ابلاغ حکم قصاص محمدهادی، پدرش بر اثر سکته قلبی جانش را از دست داد و وضعیت برای این خانواده سخت‌تر شد. در حالی‌که فشار روی خانواده این جوان بسیار زیاد بود مدتی بعد مادربزرگش هم جانش را از دست داد. بعد از آن تلاش‌ها برای جلب رضایت اولیای‌ دم به‌ نتیجه رسید و خانواده مقتول اعلام کردند حاضر هستند با دریافت دیه 250 میلیون‌ تومانی رضایت خود را اعلام کنند.

پدر مقتول گفت این پول را صرف امور خیریه خواهد کرد و آن را دریافت می‌کند تا محمدهادی تنبیه شود. وقتی توافق بین دو خانواده صورت گرفت مادر و دو خواهر محمدهادی برای تامین پول تلاش خود را آغاز کردند. آنها با فروختن خانه‌ و خودرویشان و کمک خیرین و اقوام موفق شدند مبلغی از این پول را تهیه کنند اما همچنان 80 میلیون‌ تومان کم دارند.

مادر محمدهادی در این‌باره گفت: بیماری سختی که خودم و دخترم گرفتار آن هستیم باعث شد مبلغی از پولمان هزینه درمان شود و نتوانیم بیشتر از این پول تهیه کنیم. دخترم تومور مغزی داشت و به تازگی عمل کرده و خودم هم بیماری خاص دارم و مرتب به تهران رفت‌ و آمد می‌کنم. حالا هم مستاجر هستیم و تنها امید ما این است که محمدهادی از زندان بیرون بیاید و کار کند تا زندگی‌مان بعد از این‌ همه سال به آرامش برسد.

او گفت: در این مدت شوهرخواهرم از ما مراقبت و در حق محمدهادی هم پدری کرده‌ است. او دنبال رضایت رفت و تلاش کرد تا برای پسرم رضایت بگیرد. اولیای‌ دم هم به او اعتماد دارند. من از همه مادران خواهش می‌کنم برایم دعا کنند و از مردم درخواست دارم برای نجات جان تنها پسرم به ما کمک کنند.

به‌ درخواست مادر محمدهادی، هموطنانی که قصد کمک به این پسر جوان را دارند می‌توانند کمک‌های خود را به شماره کارت 6037691114720006 بانک صادرات شعبه طاقبستان به‌ نام جهانگیر الماسی شوهرخاله متهم‌ به‌ قتل واریز کنند.

قدردانی مدیرعامل بانک صادرات ایران از کادر درمان/ افشین خانی: ارائه خدمات درمانی مناسب به شهروندان، نماد تحقق رسالت اجتماعی است

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر