ماجرای داد و فریادهای «ظریف» در مذاکرات

حال آقای ظریف هنوز خوب نشده است. بعید است که هوای فوق العاده سرد وین هم به بهبود حال آقای وزیر که قبل از مذاکرات عمان سرما خورده بود، کمکی بکند. البته جواد ظریف در زمان مذاکرات سال گذشته هم که به توافق برای برنامه مشترک ژنو منجر شد، با مشکل کمر درد روبه رو شده بود.

روزنامه «خراسان» به قلم خبرنگار خود از وین، با این مقدمه نوشت: با یک مقام ارشد وزارت خارجه درباره حال عمومی آقای ظریف صحبت می کردیم. به شوخی گفتم که اگر مردم آنقدر که برای تیم‌ ملی فوتبال در جام جهانی دعا کردند، برای مذاکرات با 1+5 هم دعا می‌کردند الان آمریکایی‌ها واقع‌بین شده بودند. وی جواب داد: «امروز توی یک مذاکره دوجانبه آقای ظریف، آرام صحبت می‌کرد.» شاید همان طور که در روز اول گفت، منتظر است تا ببیند طرف مقابل اراده سیاسی برای پیشرفت و مذاکرات واقعی را دارد یا خیر؟ «آن هم ظریف که بلند صحبت کردنش در مذاکرات حتی گاهی به داد زدن شباهت پیدا می‌کند.»

در دوره‌های قبلی مذاکرات چند دفعه اتفاق افتاده است که محافظ‌ها از شدت داد و بیدادی که از داخل اتاق مذاکره به گوش می‌رسیده، بی‌اجازه وارد اتاق شده‌اند. یک بار هم آقای صابری، کارشناس حقوقی نمایندگی از نگرانی وارد اتاق شده بود که خانم اشتون به او می‌گوید به دادهای ظریف عادت دارد!

دیروز‌ (سه‌شنبه) نشست‌های دوجانبه فنی و سیاسی برگزار شد. هنوز معلوم نیست که کشورهای 1+5 از میان راه حل‌های ابتکاری فنی آیا گزینه‌ای را انتخاب می‌کنند که این گره باز شود یا نه. اراده سیاسی لازم دارد، چیزی که فعلا 1+5 نتوانسته‌ است، فراهم کند.

این روزها اعضای تیم‌های مذاکره‌کننده تلاش می‌کنند تا از دسترس خبرنگارها دور باشند. بنابراین حاشیه‌سازی مد می‌شود. مثل امروز (چهارشنبه) که با حاشیه شروع شد. کلا ٨ نفر بودند. بادگیرهای زردرنگ پوشیده بودند که رویش عکس سرکرده‌های گروه‌های تروریستی چاپ شده بود. یکی‌شان هم عینک دودی زده بود و با پرچم شیر و خورشید صورتش را پوشانده بود. داد می‌زدند.

خبرنگارها که دورشان جمع شدند، یکی‌شان شروع کرد از خبرنگارها فیلم گرفتن. بی‌بی‌سی و رادیو فردا فعال‌تر بودند برای پوشش خبری این 7-8 نفر. یک خبرنگار غیرایرانی آرام رفت کنارشان و توصیه کرد بروند خانه‌هایشان توی این هوای سرد. خبرنگارها برگشتند داخل، کل شوی خیابانی برای همین چند فریم عکس و فیلم بود.

سوگل خلیق: متمدنانه تمام می کنم

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر