تاریخ:
پایان قلدری اراذل با شلیک پلیس 
درس هشتاد و چهار
روز خبرنگار دقیقا چیش مبارک؟
طنز - شرق/ پوریا عالمی
دور از جان شما خبرنگاران و روزنامهنگاران عزیز و کاربلد و کاردرست و کارکشته، عرض کنم که خبرنگاری یک زمان اعتبار عجیبی داشت.
یعنی خبرنگار جماعت با هیچکس فالوده نمیخورد، الان فالوده میریزد توی کاسه. بعد هم خبرنگاری اینطوری نبود.
یعنی طرف از مادرش قهر میکرد میرفت خواننده میشد الان چون ضبط آلبوم گران تمام میشود، طرف میآید تحریریه و میگوید من از مادرم قهر کردم و آماده به کارم. یک زمان هم بود که خبرنگارجماعت صاحبان زروزور را سکه یک پول میکرد و دستشان را رو میکرد الان آنها با یک ربعسکه دست خبرنگار را میگذارند توی حنا.
سردبیر هم قدیم ناخدا بود و کشتی را میان توفان بلا جلو میبرد الان سردبیر شبیه آن طوطییه شده که توی انیمیشنها روی شانه ناخدا مینشست.
قدیم اینطوری بود که وقتی میآمدی توی تحریریه نوار پیاده میکردی و پشت دست مینشستی تا کار یاد بگیری، الان تا آمدی توی تحریریه، فک دبیرسرویس و سردبیرت را پیاده میکنی و با دست میزنی پشتشان و میگویی دادا جا رو خالی کن من بشینم پشت میز سردبیری.
آنروزها میگفتند توی فلان روزنامه مسئول بایگانی آشنای ماست و شاید کارت را بتواند به سردبیر بگوید، الان میگویند ما سهتا سردبیر و ٤٠تا خبرنگار داریم، کارت چیست داداش؟ قدیم اینطوری بود که میگفتند خبرنگاری اعتبار و احترامی دارد و آدم واسه هرکسی و هرجایی نباید خبر ببرد و بیاورد و بگوید دارم خبر کار میکنم، الان میگویند خبرنگاری مثل مردهشوری است و فرقی نمیکند آدم مرده کی را بشورد ولی باید خوب بشورد.
منتها حواسشان نیست توی عرف و دین هم هر مردهای شستن ندارد و آدم باید چشمش را روی یکچیزهایی ببندد. قدیم سیاستمدارها گیر این بودند که خبرنگارها را ببینند و نمکگیرشان کنند، الان اینطوری شده که خبرنگارها گیر سهپیچ میدهند که ما فلان سیاستمدار را ببینیم و عکس یادگاری بگیریم.
قدیم خبرنگارها دم چهارنفر را میدیدند که با یکی مصاحبه کنند، الان دم ٤٠ نفر را میبینند که یکی باهاشان مصاحبه کند. آنروزها اینطوری بود که طرف ٢٠ سال کار خبری میکرد تا به ستون تحلیل برسد، الان اینطوری شده که با تحلیل شروع میکنند و بعد ٢٠ سال میفهمند خبری هم نبوده و خبری هم اگر بوده اینها خبری نداشتند.
قدیم اینطوری بود که هرکسی اندازه دهانش لقمه برمیداشت و اندازه دهانش حرف میزد، الان اینطوری شده که چشم را میبندند و دهان را باز میکنند و ستون را پر میکنند؛ مثل همین ستون آچارکشی که بهصورت رسمی با بیل پر میشود اما نویسندهاش به درد بیلزدن باغچه هم نمیخورد. به ما که حرجی نیست، ولی روز شما خبرنگار عزیز مبارک، بیمنظور. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
دور از جان شما خبرنگاران و روزنامهنگاران عزیز و کاربلد و کاردرست و کارکشته، عرض کنم که خبرنگاری یک زمان اعتبار عجیبی داشت.
یعنی خبرنگار جماعت با هیچکس فالوده نمیخورد، الان فالوده میریزد توی کاسه. بعد هم خبرنگاری اینطوری نبود.
یعنی طرف از مادرش قهر میکرد میرفت خواننده میشد الان چون ضبط آلبوم گران تمام میشود، طرف میآید تحریریه و میگوید من از مادرم قهر کردم و آماده به کارم. یک زمان هم بود که خبرنگارجماعت صاحبان زروزور را سکه یک پول میکرد و دستشان را رو میکرد الان آنها با یک ربعسکه دست خبرنگار را میگذارند توی حنا.
سردبیر هم قدیم ناخدا بود و کشتی را میان توفان بلا جلو میبرد الان سردبیر شبیه آن طوطییه شده که توی انیمیشنها روی شانه ناخدا مینشست.
قدیم اینطوری بود که وقتی میآمدی توی تحریریه نوار پیاده میکردی و پشت دست مینشستی تا کار یاد بگیری، الان تا آمدی توی تحریریه، فک دبیرسرویس و سردبیرت را پیاده میکنی و با دست میزنی پشتشان و میگویی دادا جا رو خالی کن من بشینم پشت میز سردبیری.
آنروزها میگفتند توی فلان روزنامه مسئول بایگانی آشنای ماست و شاید کارت را بتواند به سردبیر بگوید، الان میگویند ما سهتا سردبیر و ٤٠تا خبرنگار داریم، کارت چیست داداش؟ قدیم اینطوری بود که میگفتند خبرنگاری اعتبار و احترامی دارد و آدم واسه هرکسی و هرجایی نباید خبر ببرد و بیاورد و بگوید دارم خبر کار میکنم، الان میگویند خبرنگاری مثل مردهشوری است و فرقی نمیکند آدم مرده کی را بشورد ولی باید خوب بشورد.
منتها حواسشان نیست توی عرف و دین هم هر مردهای شستن ندارد و آدم باید چشمش را روی یکچیزهایی ببندد. قدیم سیاستمدارها گیر این بودند که خبرنگارها را ببینند و نمکگیرشان کنند، الان اینطوری شده که خبرنگارها گیر سهپیچ میدهند که ما فلان سیاستمدار را ببینیم و عکس یادگاری بگیریم.
قدیم خبرنگارها دم چهارنفر را میدیدند که با یکی مصاحبه کنند، الان دم ٤٠ نفر را میبینند که یکی باهاشان مصاحبه کند. آنروزها اینطوری بود که طرف ٢٠ سال کار خبری میکرد تا به ستون تحلیل برسد، الان اینطوری شده که با تحلیل شروع میکنند و بعد ٢٠ سال میفهمند خبری هم نبوده و خبری هم اگر بوده اینها خبری نداشتند.
قدیم اینطوری بود که هرکسی اندازه دهانش لقمه برمیداشت و اندازه دهانش حرف میزد، الان اینطوری شده که چشم را میبندند و دهان را باز میکنند و ستون را پر میکنند؛ مثل همین ستون آچارکشی که بهصورت رسمی با بیل پر میشود اما نویسندهاش به درد بیلزدن باغچه هم نمیخورد. به ما که حرجی نیست، ولی روز شما خبرنگار عزیز مبارک، بیمنظور.
لینک کوتاه: کپی لینک
مسؤولیت دولت در قبال پایداری و توسعه صنعتِ پرداخت داستان جولین؛ نیمقرن فاصله میان التماس «دالی پارتن» و هشدار «بیانسه» چرا سلطنت طلبان دست از سر دکتر یزدی برنمیدارند؟ تکرار دو دروغ یک اشتباه در لیست بیمه، مستمری کارگر را کم میکند؛ هشدار مهم فعال کارگری معاون اجرایی رئیسجمهور: مردم در سختی زیادی به سر میبرند و کار دولت نیز سخت است علم الهدی: آمریکا برای ایجاد لشکر در داخل کشور به سراغ بیبندوبارها و دینگریزان میرود آمریکا به دنبال ساخت موشکهای ضدبالستیک ارزان موشک «آریان ۶» به همراه یک ماهواره راهی مدار زمین شد مرگ پادشاه ۳۴ ساله اوگاندایی که در ۳ سالگی به سلطنت رسید هشدار امام جمعه اهواز به مسئولان؛ معیشت مردم را جدی بگیرید و برای کاهش فشار اقتصادی اقدام کنید بازداشت ۳۰ لیدر و عامل تخریب اموال مردم در استان مرکزی شروط سئول برای گفتوگوی ترامپ با کره شمالی عکس روز ناسا از چرخش آسمان امام جمعه قم: هر گوشی تلفن همراه یک سنگر است میدری: حمایت از همه فروشگاههای عرضهکننده کالابرگ ادامه دارد