ناگفته های پدر و مادر سرمهندس نفتکش سانچی

مادر سرمهندس نفتکش سانچی می گوید: پسرم خیّر بزرگی بود و کمک به همنوعان را همواره در دستور کار خود قرار می داد بدون اینکه کسی از ارائه کمک های او خبر داشته باشد.

ایران نوشت: وقتی وارد منزل پدری دکتر فرید محبی در شهر شیروان خراسان شمالی شدم پدر و مادرش علیرغم کهولت سن و خستگی راه مشهد با روی گشاده از من استقبال کردند و گفتند: تمام زندگیم پر از خاطره های خوش با فرید است زیرا که وی حتی یکبار هم پدر و مادر خود را رنج نداد.

فاطمه ایزدی مادر سرمهندس کشتی نفتکش سانچی با بیان اینکه عمو و دایی فرید در دوران دفاع مقدس شهید شدند گفت: عموی فرید مفقودالاثر بود که با وقوع این حادثه، دوران گذشته مجدد برایم تکرار شد و هم اکنون دردی را در سینه دارم که گویی تا آخر عمر همراه من خواهد بود.

وی افزود: فرید خیّر بزرگی بود بدون اینکه کسی او را بشناسد یا کسی از او نامی ببرد همواره در این راه پیشگام بود و بارها در تماس تلفنی به من و پدرش تاکید می کرد به دنبال شناسایی زندانیان جرائم غیر عمد در شیروان باشید و اسامی آنان را به من بگویید.وی گفت: مورد آخر آن کمک به زندانی جرائم غیر عمد در سال گذشته بود که من و پدرش هم از این موضع بی خبر بودیم تا پس از آزاد شدن زندانی، خانواده اش به خانه آمدند و موضوع را بازگو کردند.

مادر جانباخته سرمهندس کشتی نفتکش سانچی افزود: 4 فرزند پسر دارم که فرید اولین فرزندم بود و درتصمیم گیری هایش نظر پدر و مادر برایش بسیار مهم بود.نصرالله محبی پدر سرمهندس کشتی نفتکش سانچی هم گفت: خندرویی فرید زبانزد همه اقوام و دوستان بود بطوریکه اقوام و حتی دوستانش پسرم را الگوی خود قرار داده بودند.نصرالله محبی با چشمان اشک آلود افزود: فرید در کوچکی خیلی دوست داشت پزشک شود ولی بعدها به رشته مهندسی سیالات علاقه مند شد.وی اظهار کرد: فرید زیاد در کنار خانواده نبود زیراکه به علت نبود دبیرستان نمونه در شیروان در شهر بجنورد تحصیل کرد و پس از پایان دوره دبیرستان برای ادامه تحصیل به دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی (ره) نوشهر رفت و 17 سال سرمهندس کشتی بود.وی با بیان اینکه پسرم اخلاق به خصوصی داشت گفت: فرید بیشتردر سفر دریایی و ماموریت بود و با توجه به اینکه شغلش بسیار سخت بود و با خطرات بسیار از جمله ( طوفان دریا، دزدان دریایی و ...) همراه بود ولی هیچ وقت از سختی شغل خود سخن نمی گفت و گلایه نمی کرد.

سوگل خلیق: متمدنانه تمام می کنم

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر