«روزهای بنزینی» و ترمیم دیوار ترک خورده اعتماد

عصرایران؛ مصطفی داننده- یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مردم بعد از تصمیم سران قوا برای سهمیه بندی و گران بنزین، رشد هزینه‌های زندگی است. آنها نگران تکرار روزهایی هستند که قیمت‌ها دقیقه‌ای سر به آسمان می‌سایدند.

نگرانی واردی است. تجربه مردم در این سال‌ها نشان داده است که بالا رفتن قیمت دلار و بنزین به صورت مستقیم در زندگی آنها تاثیر می‌گذارد و قدرت خرید آنها را کم‌تر کم‌تر می‌کند.

روحانی در جلسه هیات دولت به این نگرانی واکنش نشان داد و گفت:« مردم اگر نگرانی دارند دستگاه های موظف یعنی تعزیرات، اتحادیه ها، بازار، وزارت صمت و بخش بازرگانی، همه باید نظارت دقیق کنند تا کسی از این امر سوء استفاده نکند.»

همه باید یک اصل را بپذیریم و آنهم اصل بی‌اعتمادی مردم به حرف‌های مسؤولان است. کسانی که در قدرت حضور دارند نتوانسته‌اند در این سال‌ها از اعتبار حرف خود دفاع کنند و سخنان آنها بیشتر شبیه «چک‌های برگشتی» است که هیچ موجودی ندارد.

اینکه مردم نگران سرنوشت زندگی خود هستند، به خاطر همین بی‌اعتمادی است. در همین روزهای بعد از گرانی بنزین هم می‌بینیم که قیمت‌ها حالت صعودی به خود گرفته‌اند که البته بخشی از آن ناشی از فضای پرالتهاب این روزهاست.

ماجرای بنزین بهترین فرصت برای مسؤولان؛ وقتی می‌گوییم مسؤولان یعنی دولت، مجلس، قوه قضاییه و ... برای ترمیم دیوار شکسته شده اعتماد میان خودشان و مردم است.

مردم در روزهای پیش روز اگر ببیند که قیمت‌ها نسبت به روزهای قبل از سهمیه بندی و گرانی بنزین، تغییری نکرده است و آنهایی که وعده داده‌اند به وعده‌های خود عمل کرده‌اند، قطعا به مسؤولان اعتماد می‌کنند و پشت تصمیم‌های آنها خواهند ایستاد.

اما  اگر آش همان آش باشد، کاسه همان کاسه و وقتی سبد خرید به دست می‌گیرند و بازار می‌روند و از فروشنده‌ها سوال کنند که چرا قیمت این اجناس گران شده است و آنها بگویند:« به خاطر گرانی بنزین» دیوار ترک خورده اعتماد به صورت کلی فرو خواهد ریخت.

روزهای بنزینی بهترین فرصت است که مسؤولان بتوانند، برای خود اعتماد بسازند و کاری کنند که مردم تصمیم‌ها و حرف‌های آنها را باور کنند.

مردم دیگر به این نتیجه رسیده‌اند که «حرف» دردی از کشور دوا نخواهد کرد. به قول معروف به «عمل کار برآید به سخندانی نیست»

مسؤولان به این نکته توجه کنند، بعد از سال 96 و رشد عجیب قیمت‌ها به اندازه کافی کمر مردم را خم کرد، آنها  تحمل بار اقتصادی دیگری را ندارند. پس لطفا اگر شده، جلوی هر مغازه فردی را بگذارید تا اجازه ندهد قیمت‌ها افزایش پیدا کند، این کار را انجام بدهید تا هم برای خود اعتبار جمع کنید و هم به مردم فشار وارد نشود.

سوگل خلیق: متمدنانه تمام می کنم

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر