فرمانده ارتش صدام : مردم عرب اهواز با صدام همراهی نکردند / چرا صدام چند فرمانده اشغال خرمشهر را اعدام کرد؟

صدام کوتاهی را از سمت فرمانده سپاه و فرمانده لشکر سوم زرهی که مسئولیت حمله متقابل را داشت می‌دید و یک دادگاه فوری تشکیل داد و آنها را اعدام کردند.

فرمانده سابق ستاد کل ارتش بعث عراق و فرمانده ستاد کل ارتش عراق در سال ۱۹۸۷ از همراهی نکردن مردم عرب اهواز، جایگاه خرمشهر برای صدام و اعدام فرماندهان عراقی توسط صدام می‌گوید.

به گزارش ایسنا، ارتشبد «نزارالخزرجی» فرمانده سابق ستاد کل ارتش بعث عراق و فرمانده ستاد کل ارتش عراق در سال ۱۹۸۷ در مصاحبه‌ای روایت می‌کند: به نظرم دو علت برای همراهی نکردن اعرب اهواز با صدام وجود داشت. علت اول اینکه عرب‌های اهواز از نظر مذهبی تحت تاثیر {امام} خمینی بودند چون مذهب آنها یکسان بود.

علت دوم این است که نیروهای عراقی حمله کننده به ایران در ابتدای جنگ با عرب‌های اهواز به خوبی برخورد نکردند چون تردید داشتند که بین آنها جاسوسانی وجود دارد، بنابراین یک بی‌اعتمادی وجود داشت که این مسئله باعث شد عرب‌های اهواز در کنار ایران بمانند.

این فرمانده عراقی درباره اعدام فرماندهان صدام پس از بازپس‌گیری خرمشهر اظهار کرد: عجیب این بود که افسران اعدام شده در نبرد خرمشهر مثل ژنرال صلاح‌القاضی و سرتیپ «جواد اسعد شیتنه» از جمله افسران متمایز و شجاع جنگ بودند. صلاح القاضی گزارشی نوشت مبنی بر اینکه امکان دفاع از خرمشهر وجود ندارد.

پس از عقب‌نشینی ارتش عراق به مناطق مرزی فقط خرمشهر در کنترل عراق بود و برخی یگان‌ها مراقب رودخانه کارون بودند و یک یگان زرهی ذخیره هم آنجا بود. وی پیشنهاد داده بود که تمام یگان‌ها بازگردند چون نبرد شکست خورده بود یا تعداد نیروها کاهش یابد و به داخل عراق برگردند، اما ریاست ستاد کل این پیشنهاد را رد کرد و دستور داد که باید از خرمشهر مانند بغداد دفاع کنی.

وی افزود:او گفته بود که نمی‌توان نبرد را مدیریت کرد و نتیجه این خواهد بود. این نبرد شکست خورده و باید از حجم شکست کم کنیم. یعنی تعداد نیروها و تشکیلات را کاهش دهیم نه اینکه ۲۲ تیپ را به آنجا بفرستیم و تعداد زیادی هم اسیر شدند.

خزرجی خاطرنشان کرد: صدام کوتاهی را از سمت فرمانده سپاه و فرمانده لشکر سوم زرهی که مسئولیت حمله متقابل را داشت می‌دید و یک دادگاه فوری تشکیل داد و آنها را اعدام کردند.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

تهران، ۱۸۵ سال پیش

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل