پرسپولیس و فیش جعلی؛ یعنی ماجرای استقلال درس عبرت نشد؟

عصر ایران - این خصلت بد فرهنگی ماست که مردمانی خوش استقبال و بد بدرقه هستیم. وقتی کسی از ما جدا می‌شود دیگر چشم روی همه خاطرات قبلی می‌بندیم، درست مثل زمان آمدن فرد که نه به کارنامه‌اش کار داریم و نه به عملکردش، با تعارف او را روی سرمان می‌گذاریم.

در دعوای پرسپولیس و رادوشویچ طرفین بدترین الفاظ را به یکدیگر نسبت می دهند که ما نمی دانیم کدام درست است. پرسپولیس می گوید؛ «رادوشویچ هم پول و جان پرسپولیس را می‌گیرد و هم توهین می‌کند» و رادو هم مدعی شده که قرمزها برای او رسید جعلی فرستاده اند. اگر چنین باشد که وامصیبتا! نه تنها از نظر غیراخلاقی بودن این کار بلکه به این دلیل که همین سال قبل استقلال این مسیر را رفت و تهش دیدیم که چه شد! یعنی یک ذره عبرت گرفتن و تجربه دیگران را دیدن در مرام ما نیست؟

باشگاه پرسپولیس می گوید :«یک آدم معمولی آمده و کلی پول از ما گرفته و دست بردار هم نیست!» خب فرض که همین باشد، تقصیر کیست که با آدم دوزاری قرارداد میلیاردی بست؟ یک خارجی به فوتبال ما آمده و سال‌ها برای پرسپولیس بازی کرده، اصلاً بازی نکرده و فقط روی نیمکت نشسته، سوال اینجاست که آیا او توریست بود و به خواست خودش به ایران آمد؟ بلیط هواپیما گرفت و به تهران آمد و همینطوری رفت سر تمرین پرسپولیس؟

یک نفر او را خواسته و با او قرارداد بسته و خوب یا بد این ماجرا را باید از همان یک نفر جستجو کرد. رادوشویچ یک بازیکن معمولی بود با دستمزدی ۳ تا ۵ هزار یورو اما با او قرارداد ۱۸۰ هزار یورویی می‌بندند! چرا باید یقه کسی که چنین رقمی را قرار داد بسته را رها و به این فرد حمله کنیم؟

اگر به هر کدام از ما بگویند که از امروز ۱۰ برابر دیروز به تو دستمزد می‌دهیم و هیچ کار اضافه‌تری هم نمی‌خواهیم، کداممان این پیشنهاد را رد می‌کنیم؟ آن هم یک خارجی که هیچ تعلق خونی، خاکی یا فرهنگی به ایران و ایرانیان ندارد، چرا نباید قبول کند؟

رادو سال‌ها ذخیره بود و همه از حرفه‌ای بودن او دم می‌زدند. حتی یک بار هم حاشیه‌ای درست نکرد و بعد خودمان قرارداد ۱۸۰ هزار یورویی او را به یک میلیون یورو افزایش دادیم! حالا که او پولش را می‌خواهد، شده آدم بد؟

اینجا داستان غریبه پرستی نیست، مرغ همسایه هم غاز نیست. این مشکل مدیران ماست که برای بازیکن و مربی وطنی هم وجود دارد. وقتی با بازیکن ۳۰۰ میلیونی قرارداد ۹ میلیاردی می‌بندیم، دیگر تابعیت او و اینکه پاسپورتش برای کدام کشور است، مهم نیست. بازیکن روی آن پول حساب می‌کند و طبق قوانین بین‌المللی باشگاه باید این پول را بدهد.

در ماجرای رادو بار دیگر نشان دادیم که هدف را اشتباه گرفته‌ایم. باشگاه پرسپولیس علیه او بیانیه می‌نویسد و این بازیکن را متهم به مسائل مختلفی می‌کند. اصلاً فرض که شما درست می‌گویید و او بدترین آدم کره زمین است، خودتان که می‌دانید باید پول قراردادش را بدهید؛ پس چه ربطی دارد که او چطور آدمی است؟

رادو مثل هر خارجی دیگری دوراندیش است و پل‌های پشت سرش را خراب نمی‌کند. او در مصاحبه‌ها و پست‌های اینستاگرامی مدام باب میل هواداران حرف می‌زند اما کیست که نداند او برای پول به کشور ما آمد؟ این حرف‌ها دیگر تعارف است؛ چرا باید روی تعارف حساب باز کنید؟

منبع: خبر ورزشی

نوجوانان بخوانند؛ چسب زخم‌ چاره هر زخم نیست

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر