تفاوت نیازهای حمایتی روانی و اجتماعی زنان در دوران جنگ

به گزارش ایسنا، سیدحسن موسوی چلک با بیان اینکه در شرایط بحران مانند سیل و زلزله و همچون جنگ فعلی، نیازها، توانایی‌ها، نحوه مواجهه و مسئولیت‌های زنان متفاوت از مردان است، گفت: در این شرایط مددکاران اجتماعی، مدیران چرخه مدیریت بحران و عموم مردم، رویکرد حساس به جنسیت را در مدیریت و اجرای خدمات مددکاری اجتماعی خود مدنظر قرار دهند.

وی با اشاره به توانمندی‌های مردم فارغ از جنسیت به ارائه توصیه‌هایی در راستای حمایت از مادران و زنان «در معرض آسیب» پرداخت و گفت: در طراحی برنامه‌های حمایت روانی اجتماعی، معیشتی و بهداشتی و… الزاما یک برنامه واحد برای همه گروه هدف موثر نیست و لذا بایستی متناسب با نیازهای خاص زنان حتی به تفکیک دختران نوجوان، مادران، زنان سالمند برنامه‌ها را متناسب با نیازشان پیش‌بینی کرد.

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ادامه داد: معمولا دسترسی به منابع برای زنان و مردان یکسان نیست و لذا باید در این شرایط با تبعیض مثبت در شنیدن و انعکاس نیازهای مبتنی بر جنسیت سعی در تعادل‌بخشی به توزیع عادلانه منابع و تامین حمایت روانی اجتماعی برای زنان داشت.

موسوی‌چلک تاکید کرد: زنان سرپرست خانوار به خصوص آنهایی که از نظر مالی در مضیقه هستند، نیازمند توجه بیشتری‌اند و لذا با مطالبه‌گری اجتماعی و حمایت‌یابی از منابع و ظرفیت‌های محله‌ای و منطقه پیش‌بینی لازم برای مراقبت از آن‌ها باید صورت گیرد.

وی در ادامه با بیان اینکه مادران به واسطه مسئولیت‌پذیری و نقشی که در خانواده ایفا می‌کنند ممکن است از توجه به خود غافل شوند و بیشتر در پی مراقبت از اعضای خانواده (نوزاد، فرزند بیمار، فرزند پشت کنکور، عضو سالمند و …) باشند، یادآور شد: از برنامه مراقبت از خود برای مادران نیز نباید غافل شد. علاوه بر این نیز شناسایی ارزیابی نیازهای روانی، بهداشتی و تغذیه‌ای زنان باردار نیز متناسب با شرایط آنها باید مورد توجه قرار گیرد و اقدامات لازم جهت دسترسی به منابع پیش‌بینی شود.

وی همچنین با اشاره به حمایت‌های روانی از دختران نوجوان گفت: دختران در دوران بلوغ به واسطه نیازهای روحی روانی و عاطفی خاص این دوران، ممکن است در معرض آسیب‌پذیری بیشتری باشند. توجه و مراقبت والدین و در صورت نیاز بهره‌مندی از خدمات مشاوره‌ای رایگان از منابع اجتماعی مانند خط ۱۴۸۰ سازمان بهزیستی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

وی ادامه داد: تجربه بحران کرونا نشان داد، بعضا به واسطه حضور بیشتر اعضای خانواده در منزل ممکن است بحث و جدل ها و در مواردی خشونت‌های خانگی افزایش پیدا کند.

بنابراین بایستی ضمن هدفمند کردن فعالیت‌های اعضای خانواده، تقسیم کار بین آن‌ها، آموزش‌های لازم جهت نحوه رفتار و تعامل مثبت در بحران، کنترل خشم و به طور کلی مهارت‌های زندگی در دسترس خانواده قرار گیرد که مددکاران اجتماعی به صورت مجازی و حضوری در این خصوص می‌توانند نقش آفرینی کنند.

 همچنین در شرایط فعلی که ممکن است خانواده ای مجبور به ترک محل زندگی خود و اقامت در شهر یا منطقه دیگر داشته باشد توجه و رعایت ملاحظات فرهنگی اجتماعی (نحوه تعامل، اسکان گروهی، حجاب و پوشش، مسائل بهداشتی همچون دستشویی و استحمام و …) به خصوص برای زنان اهمیت دوچندان پیدا می‌کند.