راهنمای زنده ماندن در آسانسور هنگام بحران

توقف ناگهانی آسانسور در میانه یک بحران امنیتی یا حمله هوایی، کابوسی است که می‌تواند به دلیل ترس و ناآگاهی، به فاجعه ختم شود.

رعایت چند تکنیک روانشناختی و فیزیکی می‌تواند امنیت شما را - چنانچه در آسانسور به دلیل انفجار ناشی حمله محبوس شده باشید- تا رسیدن تیم‌های نجات تضمین کند.

کنترل علائم حیاتی و مدیریت اکسیژن

به گزارش همشهری آنلاین، اولین دشمن شما در کابین تاریک، پنیک و حملات عصبی است. با نشستن روی کف کابین، هم انرژی خود را ذخیره می‌کنید و هم ضربان قلبتان را به کنترل درمی‌آورید. تنفس باید کاملاً عمیق و شمرده باشد تا اکسیژن محدود فضا بی‌دلیل مصرف نشود. فریاد زدن‌های مداوم و تقلاهای فیزیکی بی‌حاصل، تنها باعث خستگی مفرط و افت اکسیژن خواهد شد.

خطوط قرمز ایمنی کابین

یک قانون طلایی وجود دارد: هرگز تلاش نکنید درهای آسانسور را با زور باز کنید. خطر سقوط به چاهک آسانسور بسیار جدی‌تر از ماندن در کابین است. همچنین تلاش برای خروج از دریچه سقف بدون حضور و هدایت مستقیم نیروهای امدادی، اقدامی مرگبار است.

در زمان لرزش‌های ناشی از موج انفجار، سعی کنید از درهای فلزی فاصله بگیرید و در مرکز کابین بنشینید. لازم است بدانید که سیستم‌های ترمز اضطراری (پاراشوت) به صورت مکانیکی عمل می‌کنند و حتی در صورت قطع کامل برق، کابین را روی ریل‌ها قفل نگه می‌دارند؛ بنابراین خطر سقوط آزاد، توهمی بیش نیست.

تاکتیک‌های ارتباطی و درخواست کمک

برای تماس با دنیای بیرون، در گام اول از زنگ هشدار داخلی و تلفن کابین استفاده کنید. اگر آنتن موبایل دارید، پیامکی کوتاه حاوی نام مجتمع و طبقه تقریبی خود را به چند فرد معتمد ارسال کنید و سپس برای حفظ باتری، گوشی را در حالت ذخیره انرژی قرار داده و نور صفحه را به حداقل برسانید.

برای جلب توجه امدادگران، به جای فریاد زدن، از اشیاء سخت مانند کلید یا سگک کمربند استفاده کرده و با ریتم منظم به بدنه فلزی ضربه بزنید. این صدا فقط باید زمانی تولید شود که صدای قدم‌ها یا صحبت افراد را در طبقات می‌شنوید.

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل