تاریخ:
عادتی ساده که از ابتلا به دیابت جلوگیری میکند 
درس هشتاد و چهار
محمد حنیفه که بود؟
پخش سريال مختارنامه در سيماي جمهوري اسلامي، سوالات متعددي را در اذهان مخاطبان اين مجموعه در خصوص محمد حنفيه به عنوان فرزند حضرت علي (ع) به وجود آورده است.
پايگاه اطلاعرساني دفتر آيتالله العظمي مکارم شيرازي در پاسخ به اين سوال که «محمد حنفيه کيست؟»، شمهاي از ابعاد شخصيتي فرزند حضرت امير (ع) را تبيين كرد كه در پي ميآيد:
«او يکى از فرزندان رشيد اميرمومنان على (ع) است و «حنفيه» لقب مادر اوست و اسمش «خوله» دختر يکى از مردان با شخصيت طايفه «بنىحنيفه» است که در يکى از جنگهاى اسلامى اسير شد و مىخواستند او را بفروشند. على (ع) او را آزاد کرد و به همسرى خود درآورد. محمد حنفيه شجاعت را از على (ع) به ارث برده بود و مىگويند گاهى زرههاى محکم را با دست پاره مىکرد و به همين دليل امام (ع) در جنگ «جمل» پرچم را به دست او سپرد و در جنگ «صفين» جناح چپ سپاه على (ع) به دست او و «محمدبن ابىبکر» و «هاشم مرقال» بود.
او نسبت به امام حسن (ع) و امام حسين (ع) بسيار متواضع بود و فرزندان علي(ع) از حضرت فاطمه (س) را بسيار احترام ميگذارد. روزي به او گفتند علي (ع) تو را به ميدانهاي خطرناک ميفرستد ولي از فرستادن حسن (ع) و حسين (ع) خودداري ميکند، در حالي که آنها هم برادر تواند! او در جواب ميگويد: حسن (ع) و حسين (ع) همچون چشمان او هستند و من همچون بازوان او و انسان بهوسيله بازوانش از چشمش دفاع ميکند.
بعضى «محمدبنحنفيه» را متهم مىکنند که او بعد از امام حسين (ع) دعوى امامت داشت و يا حتى دعوى مهدويت! ولى مرحوم «شيخ مفيد» در اين زمينه سخن روشنى دارد. مىگويد: «محمد حنفيه» هرگز ادعاى امامت نکرد و کسى را به سوى خود فرا نخواند بلکه ديگران چنين نسبتهايى به او دادهاند و مدعى امامت و يا مهدويت او بودهاند و طايفه «کيسانيه» جزو چنين مدعيانى محسوب مىشوند.
«محمد حنفيه» در سال 81 هجرى در سن 65 سالگى دارفانى را وداع گفت. درباره محل دفن او اختلاف است، بعضى مىگويند در «طائف» بدرود حيات گفت و در همانجا دفن شد و بعضى مىگويند در «بقيع» به خاک سپرده شد و گاه محل وفات او را کوه «رَضْوى» در نزديکى مدينه دانسته اند.[1]
يکى از نشانههاى جلالت مقام او اين است که امام حسين (ع) هنگامى که مىخواست از مدينه به سوى مکه حرکت کند او را وصى و نماينده خود در مدينه قرار داد تا اخبار آنجا را به او برساند و وصيتنامه معروف خود را که در مقاتل آمده، به او سپرد. [2]
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1. رجال «مامقانى»، «سفينهالبحار» و «مفتاحالسعاده» و «شرح ابن ابىالحديد».
2. پيام امام علي (ع)، جلد1، ص 493.
پايگاه اطلاعرساني دفتر آيتالله العظمي مکارم شيرازي در پاسخ به اين سوال که «محمد حنفيه کيست؟»، شمهاي از ابعاد شخصيتي فرزند حضرت امير (ع) را تبيين كرد كه در پي ميآيد:
«او يکى از فرزندان رشيد اميرمومنان على (ع) است و «حنفيه» لقب مادر اوست و اسمش «خوله» دختر يکى از مردان با شخصيت طايفه «بنىحنيفه» است که در يکى از جنگهاى اسلامى اسير شد و مىخواستند او را بفروشند. على (ع) او را آزاد کرد و به همسرى خود درآورد. محمد حنفيه شجاعت را از على (ع) به ارث برده بود و مىگويند گاهى زرههاى محکم را با دست پاره مىکرد و به همين دليل امام (ع) در جنگ «جمل» پرچم را به دست او سپرد و در جنگ «صفين» جناح چپ سپاه على (ع) به دست او و «محمدبن ابىبکر» و «هاشم مرقال» بود.
او نسبت به امام حسن (ع) و امام حسين (ع) بسيار متواضع بود و فرزندان علي(ع) از حضرت فاطمه (س) را بسيار احترام ميگذارد. روزي به او گفتند علي (ع) تو را به ميدانهاي خطرناک ميفرستد ولي از فرستادن حسن (ع) و حسين (ع) خودداري ميکند، در حالي که آنها هم برادر تواند! او در جواب ميگويد: حسن (ع) و حسين (ع) همچون چشمان او هستند و من همچون بازوان او و انسان بهوسيله بازوانش از چشمش دفاع ميکند.
بعضى «محمدبنحنفيه» را متهم مىکنند که او بعد از امام حسين (ع) دعوى امامت داشت و يا حتى دعوى مهدويت! ولى مرحوم «شيخ مفيد» در اين زمينه سخن روشنى دارد. مىگويد: «محمد حنفيه» هرگز ادعاى امامت نکرد و کسى را به سوى خود فرا نخواند بلکه ديگران چنين نسبتهايى به او دادهاند و مدعى امامت و يا مهدويت او بودهاند و طايفه «کيسانيه» جزو چنين مدعيانى محسوب مىشوند.
«محمد حنفيه» در سال 81 هجرى در سن 65 سالگى دارفانى را وداع گفت. درباره محل دفن او اختلاف است، بعضى مىگويند در «طائف» بدرود حيات گفت و در همانجا دفن شد و بعضى مىگويند در «بقيع» به خاک سپرده شد و گاه محل وفات او را کوه «رَضْوى» در نزديکى مدينه دانسته اند.[1]
يکى از نشانههاى جلالت مقام او اين است که امام حسين (ع) هنگامى که مىخواست از مدينه به سوى مکه حرکت کند او را وصى و نماينده خود در مدينه قرار داد تا اخبار آنجا را به او برساند و وصيتنامه معروف خود را که در مقاتل آمده، به او سپرد. [2]
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1. رجال «مامقانى»، «سفينهالبحار» و «مفتاحالسعاده» و «شرح ابن ابىالحديد».
2. پيام امام علي (ع)، جلد1، ص 493.
لینک کوتاه: کپی لینک
تصویری از زنان نوازنده و رقاص در دوران قاجار خوردن گوجه فرنگی برای این افراد ضرر دارد؛ ۵ عارضه و نکته مهم که حتماً بدانید دانشمندان پسماندهای پلاستیکی را به کوکیهای خوراکی تبدیل کردند نماد باتری در کنار پورت USB به چه معناست؟ دانه شاهدانه در مقابل دانه کتان: کدامیک بهتر است و آیا میتوان آنها را با هم مصرف کرد؟ بهترین و بدترین کشورهای جهان برای زنان در سال ۲۰۲۵ (+ اینفوگرافیک) پایان عصر گرانش؟ ادعای یک مهندس درباره مهار جاذبه زمین لیلی گلستان: فروغ فرخزاد مگر خودش مادر نداشت؟ تیپ و قیافه یک جوان تحصیلکرده ایرانی در اواخر دوران قاجار(عکس) النینو چیست، چگونه شکل میگیرد و چه تاثیری بر اقلیم دنیا و ایران میگذارد؟ چرا رادیو FM از گوشیهای امروزی حذف شد؟ ۲۰ ایرلاین باارزش جهان در سال ۲۰۲۶ بر اساس ارزش بازار (+ اینفوگرافیک) پیروزی فکر بر عصبانیت/ نوشتاری از دکتر محمود سریع القلم ترامپ درِ بازگشت به توافق اسلام آباد را بست/ حالا چه می شود؟ دستگیری کلاهبردار ۱۰ همتی در ارومیه