یک سؤال از مدیرعامل تامین اجتماعی / یادداشت کاربران

 
مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی اگرچه   مقاومت سازمانی در برابر تغییروتحول در این سازمان راطبیعی دانست اما بخشی از مشکلات موجود در این سازمان را می توان از نتایح همین مقاومت سازمانی دانست .مدیر کل سازمان تامین احتماعی کشور وقتی از کسری 5هزار میلیارد تومانی این سازمان سخن می راند(سخنرانی مدیر عامل در همایش کارگزاریها وروسای شعب مادر)که صورت مصارف ومنابع این سازمان عریض وطویل اجتماعی از تناسب معقولی برخوردار نیست.
 
کوتاه سخن اینکه مدیران اسبق سازمان به ویژه در پنج سال اخیر فکری به حال این موازنه منفی نکرده بودند وگرنه سازمانی که93هزار میلیارد تومان از دولت طلبکار است(سخنرانی مدیرعامل در همایش فوق) دلیلی ندارد کسری 5هزار میلیاردی داشته باشد!!
  
 پنج هزار میلیارد تومان کسری بودجه این سازمان وقتی تبدیل به استخوان لای زخم بیمه گذاران تامین اجتماعی می گردد که  می بینند کمیت خدمات ارائه شده ؛باکیفیت مورد انتظار مصرف کنندگان آن خدمت فاصله دارد. درواقع با توسعه سازمانی می توان از عمق این فاصله کاست واتفاقا  
 یکی از راههای برون رفت از وضع موجود که توسط کارشناسان مستقل تامین اجتماعی بارها برانجام آن تاکید شده, برون سپاری وارائه خدمات تامین اجتماعی به مشتریان بیشتر باکمترین هزینه وبیشترین کارایی است.
 
 در شرایط فعلی و با توجه به واقعیات موجود بهترین راه حل برای افزایش منابع در آمدی سازمان تامین اجتماعی  اجرای فاز دوم پروژه "کارگزاری "هاست ."پروژه ای که ظاهرا مورد تاکید ووثوق مدیران جدید سازمان تامین اجتماعی هم هست.نکته جالب اما صدور مجوز 40تایی  برای واگذاری کارگزاریها به قبول شدگان آزمون سال 87 است.سوال اساسی اینجاست که مبنای صدور این تعداد مجوز وفراخوان صورت گرفته از میان قبول شدگان آزمون کار گزاریها چیست؟اگر مدیران ارشد این سازمان اذعان می دارند که کارگزاریها بیشترین سودآوری وکمترین هزینه را برای سازمان دارند اگر سازمان متبوعشان به گفته مدیران عامل محترم نیاز به منابع درآمدی جدید دارد اگر با راه اندازی کارگزاریها می توان اشتغال پایدار ایجاد کرد؛اگر.....پس برچه اساسی از میان آن همه قبول شدگان آزمون کارگزاریها فقط به 40نفر از قبول شدگان فوق الذکر فراخوان واگذاری دادند؟!!
 
آنچه در این میان شاید کمتر مورد توجه قرارگرفته ؛توانایی کارگزاریها در توسعه پوشش بیمه ای وارتقای عملکرد سیستمی وافزایش ورودی ونتیجتا فزونی پایدار منابع  این سازمان است.مثلا اگر دوشهر شمالی  املش ولنگرود را باهم مقایسه کنیم  می بینیم که حدودیک سوم جمعیت املش تحت پوشش تامین اجتماعی هستند درحالیکه این عدد در لنگرود حدود10درصد است از سوی دیگربه گفته مدیر عامل سازمان تامین احتماعی نیمی از جمعیت کشور(50درصد)تحت پوشش هستند.عدم توازن میان عملکردکشوری ومحلی رامی توان به وضوح دراین آمار دید.
 
مقایسه  این ارقام نشان دهنده نبود انگیزه سازمانی درشعب  این سازمان بمنظور توسعه پوشش بیمه ای است!!با این وصف باید گفت برخلاف آنچه دکتر نوربخش  درهمایش مزبور گفته اند مقاومت سازمانی دربرابر این تحول زیاد هم "بدیهی" نیست وبیش از از فرهنگ سازی نیازمند اراده سازمانی است .اراده ای که خود تبدیل به مقاومت سازمانی شده است!می توان با افزایش کمی کارگزاریها وتوسعه خدمات کیفی آنها سازمان را از وضعیت فعلی بیرون برد.