از ترکیه حمایت از تولیدکننده را یاد بگیریم

یک سال گذشت و پلاسکو همچنان می‌سوزد. نماد پوشاک تهران که سال‌های سال بلندترین ساختمان پایتخت بود در چند ساعت آتش گرفت و فرو ریخت و داغ به دل خانواده‌های آتش‌نشانان و کاسبان مال‌باخته گذاشت. پارسال در چنین روزهایی وعده‌ها شروع شد. آتش‌نشانان نبودند اما کسبه بودند و چشم امید داشتند. بعد از یک هفته که از نابودی پلاسکو  هزار جور وعده و  وعید داده شد. از بیمه بیکاری برای کارگران و ... گرفته تا وام 300 میلیون تومانی به مال‌باختگان. 

امروز یک سال و یک ماه از تراژدی چهارراه استامبول می‌گذرد و مجتبی درودیان رییس اتحادیه پیراهن‌دوزان می‌گوید: تنها یک نفر از کسبه وام 300 میلیون تومانی را گرفته‌اند و این در حالی است که بیش از 300 واحد صنفی در آتش سوخته‌اند. 

ابراهیم درستی نایب رییس اتاق اصناف تهران درباره زخم‌های کسبه می‌گوید: یک سال گذشته و آنطور که باید و شاید، هیچ وعده‌ای تحقق نیفته است. کسبه پلاسکوپیک موتوری شدند. دلال شدند. کارگرهای تولیدی‌ها بیکار شدند. 

او می‌گوید: وام 300 میلیون تومانی در ابتدا قرار بود با بهره 9 درصدی به کسبه داده شود و حالا حرف از 18 درصد می‌زنند!

او درباره مشکلات دیگر این وام می‌گوید: از خودشان مصوبه درست می‌کنند. بعد از بدعهدی‌ها در وام، مصوبه‌ای درست کردند که هرکس در پاساژ نور مشغول به کار نشده، درخواست وام ندهد! این چه داستانی است؟ هرکس که مال‌باخته پلاسکو و مورد تایید اتحادیه است باید بتواند وام بگیرد. 

درستی می‌افزاید: کسبه پلاسکو به تجارت جهانی رفته‌اند. تعدادشان هم کم نیست و 90 درصد کسبه‌اند. این کسبه حق درخواست وام ندارند؟ 

درستی معتقد است که در جلساتی که با نمایندگان اصناف و حضور دولت انجام  شده، اطلاعات کارشناسی نشده به دولت داده‌اند.

ابراهیم درستی در ادامه می‌گوید: صحبت از اشتغال و تولید می‌کنیم اما چقدر هوای تولید کننده را داریم؟ 20 درصد سود از وامی می‌خواهیم که به او می‌دهیم و این در حالی است که همین ترکیه بغل گوش ما به تولیدکنندگان خود وام با سود بازپرداخت یک تا 3 درصد داد و کالای تولید کننده را بیمه می‌کند. ما چطور؟

نایب رییس اتاق اصناف در انتها تاکید می‌کند: البته بی انصاف نباشیم. امروز شرایط خوبی است. پیش از این اتاق اصناف حتی کرسی نداشت و این گشایش در دولت کنونی رخ داده است. دیگر مانند گذشته پشت درهای بسته برای ما تصمیم نمی‌گیرند اما هنوز راه بسیاری در پیش داریم. .

تصویری از زنان نوازنده و رقاص در دوران قاجار

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر